نماد درفش کاویانی

روزی روزگاری،

در دلِ تاریکی و ظلم،

مردی از میان مردم برخاست.

نه پادشاه بود،

نه سپهسالار.

یک آهنگر بود… به نام کاوه.

می‌گویند وقتی ضحاک جوانان این سرزمین را برای مارهایش می‌خواست،

کاوه دیگر تاب نیاورد.

پیش‌بند چرمیِ کارش را از تن کند،

بر سرِ نیزه کرد

و آن را پرچم اعتراض ساخت.

همان پیش‌بند ساده،

با ایستادگی مردم،

شد «درفش کاویانی» —

نمادِ آزادی‌خواهی،

نمادِ برخاستن از میان خاکستر،

نمادِ این که قدرت همیشه از مردم آغاز می‌شود.

از آن روز،

درفش کاویانی فقط یک پرچم نبود؛

یادآور شرافت،

غیرت،

و ایستادگی شد.

حالا این نماد کهن،

در قالب دستبند و گردنبند،

یادآور ریشه‌هایی‌ست که هنوز زنده‌اند.